Reynaert etsen
van Theo van de Goor



STREEKMUSEUM "DE VIER AMBACHTEN"
Steenstraat te Hulst

15 juni tot 20 juli 2008
dagelijks open 14:00 - 17:00 uur

www.museum.devierambachten.nl


Deze tentoonstelling wordt georganiseerd in het kader van het Inter Gemeentelijk Project
'Het Land van Reynaert'.
In 2008 is de Gemeente Hulst hiervan voorzitter.

 

Voorbeelden van het werk van Theo v.d. Goor »

Toespraak bij de opening van de tentoonstelling »

 

 

 

 

 

 

 

Attentie:
De afbeeldingen hieronder zijn slechts uitsnijdingen van de echte afdrukken. Deze afbeeldingen op onze website dienen alleen maar om u een indruk te geven.

 

Toespraak door de heer P.Everaers, bij de opening van van de wisseltentoonstelling

Theo van de Goor, een rasartiest…..

Een flink aantal jaren geleden, ik meen in 2002, werd ik opgebeld door een onbekend iemand die beweerde kunstenaar te zijn en die me vroeg of ik interesse had in een boek dat hij had gemaakt met Reinaert als onderwerp. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd: mijn nieuwsgierighed was uiteraard groot, gezien mijn meer dan gemiddelde belangstelling voor het Middeleeuwse verhaal. Dat er een onbekend iemand lange tijd met de vos aan de slag was geweest, dat dat een kunstenaarsboek tot gevolg had gehad en dat wij, binnen de kringen van het Reinaerttijdschrift Tiecelijn met zowat overal onze voelhorens daar niets van wisten, was op zijn minst zeer verrassend!

De kunstenaar zelf was niet minder verrassend: een enthousiaste, gedreven, spraakzame vent die zoals al snel bleek voor het absolute kunstenaarsschap had gekozen: geen leraar aan de kunstacademie die bijkluste, geen hobbyist die in zijn vrije tijd met de kwasten aan de slag ging, nee, een vent die leefde voor en van zijn kunst. Dat dat laatste niet meeviel, werd me al snel duidelijk.

Zijn boek zat goed verpakt in bolletjesplastic en toen dat enigszins krakend werd verwijderd, kwam er een stevig en kloek werk in rood linnen tevoorschijn, een kleur die me wel wat leek voor een Reinaertboek.

Enfin, het bevatte wondermooie prenten die scenes uit het Reynaertverhaal tot eigen leven brachten. Zoals hij de Reynaert beleefd en uitgebeeld had, zo deed niemand het voor hem. En al die etsen samengebracht in één band, zorgden voor een extra dimensie. Sommige prenten straalden een sinistere sfeer uit en vooral door de opeenvolging van de platen ontstond er een wat woeste sprookjeswereld waar je gruwelijkheden achter vermoedde.

U begrijpt het al: ik was er zeer door gegrepen. Toen ik vervolgens bij hem thuis was geweest, hem meerdere malen gesproken had en zijn ander werk had gezien, heb ik Theo van de Goor, want zo heet de kunstenaar die hier tentoonstelt, zoveel mogelijk bij zijn werk en de verspreiding ervan geholpen.

Vóór het eerste Reynaertboek en in de op onze kennismaking volgende periode heeft hij nog een aantal etsenboeken gemaakt, waaronder het indrukwekkende Couperusboek – Een berg van licht; momenteel werkt hij in opdracht aan het bijbelse boek Job. Verder vervaardigde hij o.a. ook talloze losse etsen en een monumentale zeefdruk in kleur, eveneens met de Reinaert als onderwerp. Daarnaast staat zijn woning vol met opvallend kleine olieverfschilderijen (waarvan U er in de Reinaertkamer drie zult aantreffen) en driedimensionale, fantastische objecten.

Er onstond langzamerhand een enigszins vaste klantenkring voor zijn werk, vooral voor zijn etsenboeken. Er is vrijwel geen andere kunstenaar die op deze wijze uitdrukking geeft aan zijn inspiratie, waardoor Theo van de Goor een unieke plek in de grafische wereld heeft weten te veroveren. Uiteraard had ook de redactie van het Reinaerttijdschrift Tiecelijn belangstelling gekregen en in nummer 2 van jaargang 2006 verscheen een uitgebreid artikel van de hand van Willy Feliers en Rik van Daele over het tweede Reinaertboek. (Bij de balie kunt U het betreffende nummer inzien).

Hoewel het aanvankelijk niet de bedoeling van de kunstenaar was om meer dan één Reinaertboek te maken, volgde er (zoals hiervoor vermeld) al snel een tweede. En toen vervolgens bleek dat hij zich maar niet van de vos kon losmaken (of dat de vos hém niet losliet, dat is me niet geheel duidelijk geworden), kwam er nog een laatste boek: “Reynaert en Primaat”, dat in de vitrine te bewonderen valt en open ligt naast de 2 vorige Reinaertboeken en enkele etsplaatjes.

Maar nu is het afgelopen met de vos: na het boek Job, werpt hij zich op Uilenspiegel. Vorig jaar heeft hij reeds één ets gemaakt voor de stad Damme t.g.v. “10 jaar Damme boekendorp”. Er komt dus een etsenboek over die andere figuur die de mensen een spiegel voorhoudt: Uilenspiegel, gebaseerd op Charles de Coster. Dat zou tegen april 2009 klaar moeten zijn (heeft hij me beloofd!).

Op deze tentoonstelling met 24 Reinaertetsen uit de drie boeken en een keuze uit de etsen die hij wel eerst afdrukte, maar waarvan hij vond dat ze niet zo in het betreffende Reinaertboek pasten (en die alle te koop zijn, evenals de boeken), kunt U zijn eigenzinnige benadering en uitbeelding van naderbij bewonderen. Iedere ets verdient het om geconcentreerd bekeken te worden, zodat U de geheimzinnige en soms toch gruwelijke wereld bespeurt, die opgeroepen wordt door de combinatie van figuren en hun omgeving. Die intrigerende wereld is van alle tijden en Reinaert is van alle tijden; daardoor kunnen wij nog steeds, na zoveel eeuwen het verhaal geboeid lezen. En door dit verhaal hebben kunstenaars van de hele wereld zich altijd laten inspireren. Laten we zeker niet vergeten welk een schat de Reinaert voor onze streek is: ouder dan de huidige vestingwerken en bovendien een dusdanig taai verschijnsel dat het nog zal bestaan als eens zelfs die toch zo robuuste wallen verdwenen zullen zijn (wat ik overigens niet hoop, maar dat wist U wel).

Tot besluit wil ik nog het volgende opmerken: Theo is in ieder geval een originele artiest; hij werkt op een volslagen eigen manier en probeert zich niet door de waan van alle dag van de wijs te laten brengen. Daarvoor alleen al moeten wij bewondering hebben.

Theo, proficiat en ga door met je eigen manier van werken.+-